3 مارس 2025 - مطالعه ی اخیر با 40 سال تجزیه و تحلیل نتایج، کاهش قابل توجهی را در خطر کتواسیدوز دیابتی (DKA) مرتبط با تزریق مداوم انسولین زیر جلدی (CSII) در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 (T1D) نشان داده است. این یافته ها که در ژورنالDiabetes Technology & Therapeutics  منتشر شده است، نشان می دهد که در دهه ی گذشته، خطر کتواسیدوز دیابتیمرتبط با پمپ انسولین به حداقل رسیده است که نشان دهنده ی پیشرفت در مدیریت دیابت و فناوری های دیابت است.

محققان نوشتند: «خطر ابتلا به کتواسیدوز دیابتی مرتبط با تزریق مداوم انسولین زیر جلدی در دیابت نوع 1 به طور قابل توجهی از دهه 1980 کاهش یافته است و در دهه گذشته تنها یک خطر حداقلی مشاهده شده است».

کتواسیدوز دیابتی، یک عارضه جدی دیابت نوع 1است که زمانی رخ می دهد که کمبود انسولین منجر به سطح کنترل نشده ی قند خون، تجمع کتون و عدم تعادل متابولیک شود. در حالی که پمپ‌های انسولین به طور گسترده ‌ای برای کنترل دقیق ‌تر قند خون مورد استفاده قرار گرفته ‌اند، نگرانی ‌هایی در مورد ارتباط بالقوه ی آن ‌ها با DKA وجود داشته است، به‌ ویژه در سال ‌های قبل که فناوریهای پیشرفته کمتر وجود داشته است. برای ارزیابی روندهای بلند مدت، دکتر بروس پرکینز و همکارانش از موسسه تحقیقاتی لوننفلد-تاننباوم، در بیمارستان Mount Sinai در تورنتو، به دنبال ارزیابی تغییرات بلندمدت در خطر کتواسیدوز به دنبال اجرایCSII در دهه 1980 بودند.

برای این منظور، محققان رابطه ی بین استفاده از CSII متغیر با زمان و رویدادهای DKA را از سال 1983 تا 2017 بررسی کردند و داده‌های هر دهه را برای 1441 شرکت ‌کننده در کارآزمایی کنترل و عوارض دیابت/اپیدمیولوژی مداخلات و عوارض دیابت تجزیه و تحلیل کردند. آنها از هر دو مدل خطرات متناسب کاکس خام و تعدیل شده در ارزیابی خود استفاده نمودند.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

•  قرار گرفتن در معرض CSII متغیر با زمان با خطر قابل توجه بالاتر DKA در دهه 1980 مرتبط بود( HRتعدیل شده= 5.81)

•  در مقابل، خطر DKA در دهه 2010 به طور قابل توجهی افزایش نیافته بود( HRتعدیل شده =1.24).

محققان چندین محدودیت مطالعه، از جمله سوگیری بالقوه در انتخاب و سوگیری داوطلبان را تصدیق کردند. در حالی که این عوامل می توانند بر خطر مطلق تأثیر بگذارند، روندهای سکولار ثابت ماندند، با ریسک های خام و تعدیل شده که الگوهای مشابهی را نشان می دادند. گروهی که در دهه 1980 جذب شده بود، پویا نبود و افرادی که پس از آن دوره به دیابت نوع 1 مبتلا شده بودند را شامل نمی ‌شد. علاوه بر این، فناوری‌های جدید دیابت مانند نظارت مستمر بر قند خون و سیستم‌های تحویل خودکار انسولین ارزیابی نشدند، زیرا این فناوری‌ها پس از دوره پیگیری مطالعه در دسترس قرار گرفتند. با وجود افزایش پنج برابری خطر DKA در دهه 1980، این خطر به طور قابل توجهی کاهش یافته و از اوایل دهه 2000 پایین باقی مانده است.

محققان نتیجه گیری کردند: "در حالی که استفاده از CSII در دهه 1980 با بیش از 5 برابر خطرDKA  مرتبط بود، این خطر به طور قابل توجهی کاهش یافته و از اوایل دهه 2000 پایین باقی مانده است. در نتیجه، پزشکان می توانند مطمئن باشند که خطر DKA نباید مانع شروع CSII در بیماران مناسب مبتلا به دیابت نوع 1 شود."

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/study-finds-declining-diabetic-ketoacidosis-risk-with-insulin-pump-use-in-type-1-diabetes-a-four-decade-trend-143830